Published paper:

  • จีรวรรณ นกเอี้ยงทอง, ประสงค์ ปราณีตพลกรัง, และ นิเวศ จิระวิชิตชัย, “การวิเคราะห์สถานภาพการจัดการองค์ความรู้สำหรับพัฒนามุ่งสู่สถาบันแห่งการเรียนรู้ตามหลักประกันคุณภาพของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย,” การประชุมทางวิชาการระดับชาติด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ ครั้งที่ 11, 2-3 กรกฎาคม 2538 ณ โรงแรมอโนมา กรุงเทพมหานคร.
  • จีรวรรณ นกเอี้ยงทอง นิเวศ จิระวิชิตชัย และ ประสงค์ ปราณีตพลกรัง (2015), ”การตรวจวินิจฉัยระดับวุฒิภาวะการจัดการความรู้เกี่ยวกับการประกันคุณภาพการศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาไทยที่มุ่งการพัฒนาไปสู่สถาบันแห่งการเรียนรู้,” Veridian E-Journal ฉบับภาษาไทย สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี Vol.2, n2, p. 18-35 เดือน กรกฎาคม-ธันวาคม 2558.
 
 

Research Interests:

  • Knowledge Management Maturity Model
  • Educational Quality Assurance
 
 

Dissertation Title:

ตัวแบบวุฒิภาวการณ์จัดการความรู้สำหรับพัฒนาระบบสารสนเทศการประเมินและการแนะนำเพื่อมุ่งสู่สถาบันการเรียนรู้ตามแนวทางการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
Knowledge Management Maturity Model for Assessment and Recommender Information Systems Development Towards Learning Institutions Based On Quality Assurance Approach of The Universities in Thailand

 

Advisors: ศาสตราจารย์ ดร.ประสงค์ ปราณีตพลกรัง และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นิเวศ จิระวิชิตชัย

 

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์3 ประการคือ 1.เพื่อศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีในการจัดการความรู้ เพื่อให้บรรลุผลการประเมินในระบบการประกันคุณภาพการศึกษาในแต่ละระดับ 2.เพื่อพัฒนาตัวแบบวุฒิภาวะการจัดการความรู้สาหรับมุ่งสู่การเป็นสถาบันแห่งการเรียนรู้ในระบบการประกันคุณภาพการศึกษา ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยและ 3.เพื่อพัฒนาระบบสารสนเทศการประเมินและการแนะนำในระบบการจัดการความรู้สำรับมุ่งสู่การเป็นสถาบันแห่งการเรียนรู้ในระบบการประกันคุณภาพการศึกษา ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยโดยการดำเนินการวิจัยเริ่มด้วยการรวบรวมข้อมูลการประเมินคุณภาพการศึกษาจากฐานข้อมูล CHE-QA และนำไปวิเคราะห์ จัดหมวดหมู่รวมทั้งสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเชิงลึกเพื่อสร้างเป็นข้อคาถามหลังจากนั้นจึงนำข้อคาถามส่งให้ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการความรู้และการประกันคุณภาพการศึกษาดำเนินการมีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 132 คนจาก 35 มหาวิทยาลัยโดยเป็นบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการจัดการความรู้และการประกันคุณภาพ 21 คนผู้บริการขั้นสูงที่สามารถกำหนดนโยบายได้ 69 คน และผู้ที่ดูแลด้านงบประมาณทั้งสิ้น 42 คน แบบสอบถามนี้ได้นำมาวิเคราะห์เชิงสถิติเพื่อหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ หาค่าความสำคัญของข้อคำถามเพื่อนำไปสร้างเป็นกฎต่อไปโดยใช้โปรแกรม SPSS และสร้างเป็นระบบการแนะนำในระบบการจัดการความรู้ที่เจาะจงสาหรับมหาวิทยาลัยนั้นๆกับผู้ใช้ที่ทำบบสอบถาม และระบบตรวจสอบระดับวุฒิภาวะการจัดการความรู้ซึ่งบอกสถานภาพการจัดการความรู้และระดับวุฒิภาวะในปัจจุบันของมหาลัยนั้นโดยได้ทำเป็นระบบออนไลน์ในรูปแบบเว็บแอปพลิเคชันเพื่อความสะดวกกับผู้ใช้ในการเข้าใช้งานระบบ

ผลการวิจัยพบว่าระดับวุฒิภาวะด้านการจัดการความรู้ สถาบันอุดมศึกษาที่มีระดับวุฒิภาวะการจัดการความรู้อยู่ในระดับ4(25.53%) คือ สถาบันอุดมศึกษาประเภทผลิตบัณฑิตและวิจัย นอกนั้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่มีระดับวุฒิภาวะการจัดการความรู้อยู่ในระดับ 3, 2 และ 1 คิดเป็น 65.95%, 6.38% และ8.09% ตามลำดับจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันพบความสัมพันธ์ในหลายด้านเช่นความสัมพันธ์ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านการจัดการองค์ความรู้ ด้านทรัพยากรบุคคล ด้านการควบคุมและดำเนินการ ด้านประสิทธิภาพและการวัดผล และ ด้านโครงสร้างองค์กร กับส่วนอื่นๆในการประกันคุณภาพการศึกษาและการจัดการความรู้เป็นความสัมพันธ์เชิงบวกซึ่งอาจสรุปได้ว่าเทคโนโลยีสารสนเทศมีความสาคัญต่อการทาประกันคุณภาพการศึกษาและการจัดการความรู้ในมหาวิทยาลัยในประเทศไทยอย่างมีนัยสำาคัญ

อย่างไรก็ดีในการวิเคราะห์พบว่าการได้ระดับวุฒิภาวะการจัดการความรู้ในระดับ 5 นั้นยังไม่มีมหาวิทยาลัยใดในประเทศไทยได้รับทั้งนี้เนื่องจากมหาวิทยาลัยยังไม่มีการแบ่งปันความรู้อย่างเป็นระบบและต่อเนื่องทั้งภายนอกและภายในรวมทั้งระหว่างมหาวิทยาลัยด้วย นอกจากนั้นมหาวิทยาลัยยังไม่สามารถปรับรูปแบบและวิธีการจัดการความรู้ให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมของมหาวิทยานั้นๆนอกจากนั้นผู้วิจัยได้พัฒนาตัวแบบวุฒิภาวะการจัดการความรู้สำหรับพัฒนาระบบสารสนเทศ การประเมินและการแนะนำเพื่อมุ่งสู่สถาบันแห่งการเรียนรู้ซึ่งแบ่งออกเป็น2ส่วนได้แก่ 1. ลักษณะของตัวแบบวุฒิภาวะทั้ง 5 ระดับ และ 2. ระบบให้การแนะนำในแต่ละระดับ และผู้วิจัยยังได้พัฒนาแบบประเมินความแม่นยำของระบบการแนะนำและแบบประเมินการยอมรับระบบสารสนเทศการประเมินอย่างเป็นรูปธรรมตามแนวทางการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย

 

 

ABSTRACT

This research has three main proposes as the following: 1. For studying the good practice of knowledge management in Thailand’s universities to match the quality assurance key factors. 2. For developing a knowledge management maturity model (KMMM) especially for Thailand’s university advancing towards the learning institutes. 3. For developing an evaluation and recommender system for knowledge management towards learning institute following quality assurance system of Thailand’s university. The research begins with data collection from CHE-QA system for analyzing, categorizing, and in-depth interviewed with experts to build a set of questionaires.  The questionaires is distributed to knowledge management related and quality assurance related personels in universities. There are 132 people from 35 universities answered the questionaires categorized into 21 operative level staffs, 69 CEOs who can define the policy and planning strategy, 42 knowledge management budget managers. The results from questionnaire further goes for statistical analysis which revealed correlation coefficient among questions and significant value of each question using SPSS. They are used for building recommender system. The recommender system was created in web application style for ease of using the system online.

The research results showed the maturity level of universities in Thailand. Most of the teaching and research-focused university get the 4th stage (25.53%) of KMMM while the rest get stage 3, 2, 1 as 65.95%, 6.38% and 8.09%, respectively. The exploratory factor analysis shows a number of positive correlation in information technology with other sectors such as Knowledge Management, Human Resource, Operation and Evaluation, and Infrastructure. This research may conclude that the information technology is an important key factor for knowledge management and quality assurance in Thailand’s universities.

However, there is no universities could achieved the stage-5 of knowledge management maturity level which mean there is no university in Thailand share the knowledge to external, or between another university, and there is no optimization of the knowledge management for their organization’s culture. Moreover, we developed the knowledge management maturity model for supporting evaluation and recommender system towards the learning institute which separated into 2 sections: 1. The characteristic of each level of knowledge management maturity model and 2. The recommender systems for each level of the model. We also develop the questionnaires for evaluating accuracy of evaluation and recommender systems for explicitly confirm the system following quality assurance system of Thailand’s universities.